Το 1982, με πρωτοβουλία του Jack Lang, ξέρετε, του υπουργού κουλτούρας, του φίλου της Μελίνας, ξεκινάει στο Παρίσι μια γιορτή που νομίζω, έγινε από τις πιο πετυχημένες, σ'όλη την Ευρώπη.
Η ιδέα είναι μια γιορτή για το θερινό ηλιοστάσιο. Στις 21 Ιουνίου, αρχίζει επίσημα το καλοκαίρι. Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου γιορτάζεται από καταβολής, με φωτιές αλλά και με μουσική. Στις σύγχρονες πόλεις μας, δεν μάς παίρνει πια για φωτιές, κάτι μπορεί να γίνει όμως για τις μουσικές. Κι έτσι, ξεκίνησε!
Εκείνη την πρώτη χρονιά, η πρόσκληση του υπουργού έλεγε, στους κάθε προέλευσης μουσικούς, να πάρουν μέρος στη γιορτή, με όποιο τρόπο μπορούσαν. Μεταξύ άλλων, η Ορχήστρα της Οπερας του Παρισιού, έπαιξε τη "Φανταστική Συμφωνία" του Berlioz.
Η γιορτή πέτυχε, ό κόσμος ήρθε και άκουσε, οι μουσικοί χάρηκαν που μπόρεσαν να έρθουν σε επαφή με μεγαλύτερο κοινό, οπ'ότι συνήθως. Πάρθηκε απόφαση να επαναληφθεί το πείραμα.
Φέτος, 26 χρόνια μετά, η γιορτή έχει γίνει τεράστια. Οχι μόνο στο Παρίσι, αλλά εδώ και χρόνια και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας και πιο πρόσφατα και σε άλλες της υπόλοιπης Ευρώπης.
Το Παρίσι εξακολουθεί βέβαια να έχει τα πρωτεία. Φέτος, σε όλη την περιοχή, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, μετρήθηκαν πάνω από 1000 στησίματα μουσικών.
Βρείτε το πλήρες πρόγραμμα της Γιορτής της Μουσικής στο Παρίσι, στο site της διοργάνωσης.
Υ.Γ. Ακόμα δεν κατάλαβα το νόημα της υπερβολής μερικών πόλεων - και η Αθήνα μέσα. Η γιορτή είναι για την 21η Ιουνίου. Τι χρειάζονται οι 3 και 4 μέρες. Να το παίξουμε και καλά πιο ζόρικοι απ'τους άλλους;